Van de ene op de andere dag op straat
Susanne is een jonge vrouw met een dochter van (op dat moment) 4 jaar oud, een schattig meisje. Van de ene op de andere dag wordt ze door haar partner, de vader van het meisje, pardoes op straat gezet. De details ken ik niet maar het was echt crisis toen ze belde. En het moest ook nog eens snel gebeuren, er was zelfs om politie toezicht gevraagd!. Maar liefst 4 boxen waren nodig om haar spulletjes en die van haar dochter uit huis te halen en we hadden zelfs enkele sterke kerels opgeroepen om te helpen met sjouwen en inladen in de mobiele opslag.
Slag op slag
Een paar maanden later, ze had bijna een eigen huisje, werd ze opeens ernstig ziek. Het bleek de Ziekte van Crohn, haar arbeidscontract werd niet verlengd en haar moeder werd ook nog eens ziek. Hierdoor moest ze alleen voor haar dochtertje en haar moeder zorgen en door haar ziekte kon ze ook nog eens geen werk vinden. Ze zwierf van opvangplek naar opvangplek. Soms bij vrienden die op vakantie waren. Soms in een kraakpand (zolang als het duurde) en soms zelfs bij het Leger des Heils. Dan zit het leven soms echt op alle fronten tegen…
Onbeantwoorde rekeningen en stilte
We merkten dat er ‘iets’ aan de hand was omdat rekeningen voor de mobiele opslag niet werden betaald, mails werden niet beantwoord en ze was niet bereikbaar per telefoon. We bleven natuurlijk proberen en zowaar, na een aantal weken nam ze op. Ze was net weer ontslagen uit het ziekenhuis en haar dochtertje was terug bij haar uit het pleeggezin waar ze enige tijd verbleef. Haar verhaal verklaarde waarom de rekeningen niet werden betaald en ze niet tot nauwelijks bereikbaar was.
Een bijzondere verbinding
Omdat we natuurlijk langs de weg zitten kom je veel mensen tegen en je hoort nog eens wat. Zo was er een klant die een tuinhuisje had omgebouwd voor hun moeder maar die was recent overleden en dus moesten we de inboedel komen ophalen ter mobiele opslag zodat ze later op hun gemakt konden uitzoeken wat ze wilden bewaren, verkopen of wegdoen. Ik vertelde hun over de situatie van Susanne en ze waren meteen erg betrokken. Ik regelde een gesprek met Susanne en het echtpaar en het klikte wonderwel tussen hen allen.
Een nieuw begin en hoop voor de toekomst
Via de man van het echtpaar kon ze een baan vinden in een winkel, ze had opvang voor dochter via de vrouw bij wie ze in het tuinhuisje woonden en de nieuwe medicijnen sloegen godzijdank goed aan zodat haar ziekte beheersbaar was. We hebben nu goede afspraken gemaakt over het inlossen van de schuld voor de mobiele opslag, een deel hebben we middels een advocaat bij haar ex, de vader van het dochtertje, kunnen neerleggen (ze waren immers in gemeenschap van goederen getrouwd) en als ik in de buurt ben dan kom ik af en toe even langs om te kijken hoe het met Susanne gaat. Soms zit het leven even tegen. En soms komen wij langs.

